Κρίση στον σημιτικό εκσυγχρονισμό.

Του Βάιου Φασούλα

 

Μετά  το …σοσιαλιστικό ρεζίλι που συνέβη στο Πα.Σο.Κ. και αποτέλεσε την αφορμή αποπομπής του κ. Πάγκαλου, σίγουρα η από καιρό αντίστροφη μέτρηση στο Πα.Σο.Κ. βγαίνει πλέον στην επιφάνεια. Σ’ ότι αφορά τον κ. Πάγκαλο με τις γνωστές συμπεριφορές του, ανήθικες μερικές φορές και εκτός ήθους και ύφους, στην προκειμένη περίπτωση πιστεύουμε ότι κάπου αδικείται. Μία με την ιστορία του Οτσαλάν όπου ο κ. Πάγκαλος επιτυχώς είχε χρησιμοποιηθεί ως κατασταλτικός μοχλός σε βάρος του Κούρδου ηγέτη και υπέρ της ντροπής της ελληνικής κοινωνίας και μία τώρα με το νομοσχέδιο για τα εργασιακά που δεν δικαίως δε συμφωνεί καθώς και την εξωτερική πολιτική που ασκεί ο κ Γ. Παπανδρέου, κατά την άποψή μας, αυτό υπερβαίνει κάθε εσωτερική…σοσιαλιστική αντιπαράθεση, υποδηλώνει θάρρος και ρεαλισμό και ως ένα σημείο, προφανώς, αποτελεί εξιλέωση που οδηγεί σε πασοκικές δοκιμασίες και τριβές ανάμεσα στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα και στο νέο αστικό-φιλελεύθερο Πα.Σο.Κ. Και ασφαλώς δεν είναι μόνο ο κ. Πάγκαλος. Αναφέραμε τη λέξη εξιλέωση κι αυτό γιατί ο νους μας πάει στον ετοιμοθάνατο που ζητά συγχώρεση. Και καλά ο κ. Πάγκαλος, ίσως, ένα μέρος της πασοκικής κοινωνίας του τη δώσει κι αυτό θα εξαρτηθεί κατά πόσο εννοεί αυτά που λέει. Το θέμα είναι πως ο πρωθυπουργός θα αντιμετωπίσει τη νέα παγκαλική κατάσταση.      

            Βέβαια το στριμωξίδι που δέχτηκε η ελληνική κυβέρνηση απ’ τον πολιτικό και «ατίθασο» όγκο του κ. Πάγκαλου, ξεσκεπάζει τις αρνητικές πολιτικοκοινωνικές διαστάσεις του κ. Σημίτη στους χώρους τής παιδείας, της εργασίας, της υγείας, του κράτους δικαίου και προπαντός στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και μάλιστα κατά ιδιαίτερο τρόπο από το «μέλλοντα» πρωθυπουργό, κ. Γ. Παπανδρέου, όπως τον βάφτισαν μερικοί, και ως εκ τούτων εμείς οι απέξω επιβεβαιωνόμαστε. Επιβεβαίωση μεγάλων διαστάσεων απολαμβάνει και ο κ. Πάγκαλος, αλλά απορούμε για δυο πράγματα. Πρώτον ως πολιτικός και ως σοσιαλιστής ο πρώην υπουργός όφειλε αμέσως να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για θέματα που αφορούν τον ελληνικό λαό και όχι το Πα.Σο.Κ. και τον κ. Σημίτη που έγινε διαχειριστής εθνικών αξιών περνώντας όλα τα θέματα στο σφυρί. Και δεύτερον, αν και ποτέ δεν είναι αργά, πέρα από τα «ξεσκεπάσματα» του κ. Πάγκαλου, τι κάνουν τα άλλα στελέχη του Πα.Σο.Κ. και μένουν με χέρια σταυρωμένα; Τι κάνει ο… σοσιαλιστής υπουργός εθνικής άμυνας; Δεν έχει άποψη, δεν έχει θάρρος, στερείτε και αυτός «στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας;» ή έμαθε να λέει ότι οι σχέσεις του με τον πρωθυπουργό «είναι όπως πάντα άριστες;»

  «Η στρατηγική που έχει ακολουθηθεί τα δυο τελευταία χρόνια δεν έχει τίποτα το πρωτότυπο και θα οδηγήσει στο σημείο από το οποίο ξεκινήσαμε. Κάθε υποχώρηση της Ελλάδας σε οποιοδήποτε σημείο, εκλαμβάνεται ως αδυναμία και εμμέσως προωθούνται οι τουρκικές θέσεις. Αυτό έχει συμβεί μέχρι τώρα και αυτό θα συμβεί και στο μέλλον. Δεν έχω υπόψη μου άλλη τέτοια ιστορική περίπτωση και έχω την εντύπωση ότι για να κάνει κανείς εξωτερική πολιτική πρέπει να έχει στοιχειώδεις γνώσεις ιστορίας».Αυτά δήλωσε στη συνέντευξή του ο κ. Πάγκαλος εκφράζοντας την πλήρη διαφωνία του με την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί ο κ. Γ. Παπανδρέου, και αυτό έκανε τον κ. Σημίτη να θυμώσει γιατί ο κ. Πάγκαλος «παρέβλεψε τα αυτονόητα». 

Η σκεπασμένη από καιρό κομματική ανταρσία άρχισε και η ανακατάταξη των συντρόφων-εκσυγχρονιστών αφήνει τα χαρακτηριστικά της αποδοκιμασίας στον ίδιο σημιτικό εκσυγχρονισμό. «Το πρόβλημα όμως δεν λύνεται με θεαματικές κινήσεις πυγμής ούτε με αλλαγές προσώπων. Το πρόβλημα είναι η εφαρμοζόμενη πολιτική σε όλους τους τομείς και η έλλειψη ουσιαστικής συναίνεσης σε αυτήν, ακόμα και από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.» δηλώνει ο πρόεδρος του ΣΥΝ, ενώ ο κ. Τσοβόλας επισημαίνει ότι «το μεταπολιτευτικό κομματικό σύστημα κλείνει τον κύκλο του και οι εξωθεσμικοί παράγοντες στήνουν το νέο ελεγχόμενο από αυτούς πολιτικό σκηνικό με παλιούς και νέους διαχειριστές». Και ο κ. Αρσένης τόνισε ότι «ο πρωθυπουργός ακολουθεί μια πολιτική, που είναι ξεκομμένη από τους ψηφοφόρους και τον κόσμο, και σημείωσε ότι, ο κ. Σημίτης θα έχει πολλά να μάθει και να ωφεληθεί από μια ευρύτερη συνεργασία από πολλά στελέχη τα οποία σήμερα αισθάνονται παροπλισμένα και αφοπλισμένα».

Θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε περισσότερες απόψεις στελεχών, αρνητικές και θετικές, οι οποίες συνθέτουν την κρίση στον σημιτικό εκσυγχρονισμό, το ανθελληνικό κλίμα που επικρατεί και το πολιτικό χάος. Παρόλα αυτά δεν είμαστε υπέρ της διάλυσης της κυβέρνησης (ακούστηκε κάτι τέτοιο) και των πρόωρων εκλογών σ’ αυτή τη φάση γιατί θα είναι και κόστος και φυγή. Στη φάση που περνάμε με τις αρρωστημένες πολιτικές του κ. Σημίτη εντός της Ελλάδας, με κατακλείδα την αμερικανόφιλη εξωτερική πολιτική και με τα αντικοινωνικά σύνδρομα περασμένα στα φίλτρα του…σοσιαλιστικού εκσυγχρονισμού, θεωρούμε πως οφείλει ο κ. Σημίτης να αναδιοργανώσει το κίνημα σε αριστερό όπου ήτανε, δίνοντας «άδειες» στους υπουργούς του, αρχίζοντας με τον κ. Γ. Παπανδρέου, με τους υπουργούς Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης, Εργασίας, ΠΕΧΩΔΕ, Παιδείας, Υγείας, Άμυνας, με άλλα λόγια όλη αυτή την αφρόκρεμα που έχει αποδειχτεί ανάξια και ανθελληνική και κοντεύει να φτάσει η Ελλάδα σε άγνωστα αδιέξοδα αφήνοντας τον εαυτό του τελευταίο.              Γερμανία  – Νοέμβρης  21  2000