Εσύ...

  απο

Απουσία ψάλτου...βηξ

 

Εσύ...
κι η σάρκα σου όλη,
όταν οι αίολες λέξεις
αγεροδρομούν,
όταν τα φεγγάρια 
ερωτευθούν...

Εσύ...
πάντα να με καλείς,
όχι πολύ μακριά από τον κύκλο,
φωνή ερωτική χωρίς σάρκα, 
χωρίς μνήμη, χωρίς όνομα...

Εσύ...
με το άρωμα σου
να με οδηγεί σε σένα,
νιώθω εσένα μέσα από σένα,
με κάνει να θέλω να σε "σκοτώσω"
να σε φορέσω πάνω μου...

 

Το άρωμα σου 
απόσταξη θεϊκού αγιασμού
πόσο ηδονικά τέλειο
για μένα.

 

Κάθε βράδυ σε ποθώ,

κάθε βράδυ μουσκεύουν οι σκέψεις μου,
υδατογραφία σε μωβ, σε απάνεμα νερά,
γυρισμένες ανάποδα πόθε αγέννητε,
σώμα της βροχής...

δέρμα της ψυχής ερεθισμένο... 

 

...Μούσα και Νύμφη μου εσύ,

στα σκονισμένα τα πινέλα μου

δίνεις υπόσταση, μα και μορφή...

όμως κι εγώ, μ' ουράνιο τόξο σ' ανταμείβω...

 

Αγκάλιασέ με! Αρμα μου γίνε και ορμή,

αχτίδα, φως, μα και βροχή...

κόκκινη κάρτα στα "Δε θέλω μας",

κυοφορούσα θάλασσα των "Θέλω μας"...

                                                                                             
                                                                                                            For...Z