Η κάλπη ακουμπάει το μέλλον

 Γράφει ο Στεφανος Κατσαρας 
υποψήφιος Βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ


Την Κυριακή 6 Μαίου πρέπει να έχουμε αποφασίσει. Από Δευτέρα τα ψέματα τελειώνουν. Η ψήφος μας είναι αυτή που διαμορφώνει ισορροπίες, συσχετισμούς, κυβερνήσεις, μέλλον. Αυτό το τελευταίο είναι που πρέπει να έχει κανείς στο μυαλό του πριν μπει στο “παραβάν”.

    Η ψήφος αναφέρεται πάντα στο μέλλον και ποτέ στο παρελθόν. Τον τελευταίο καιρό με αφορμή την υποψηφιότητά μου ως βουλευτής Καρδίτσας της ΔΗΜ.ΑΡ. έχω έρθει σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο σε ολόκληρο τον νομό Καρδίτσας, στην πόλη και στα χωριά. Από τα βασικότερα αντεπιχειρήματα (ίσως να είναι και το μοναδικό) που ακούω από πολίτες που προτίθενται να ψηφίσουν ξανά πασοκ και νέα δημοκρατία, είναι το παρελθόν. Δεν θα μπω στον πειρασμό καν να σχολιάσω τον πυρήνα αυτού του παρελθόντος. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι το “παρελθόν” των παλαιών κομμάτων στην Ελλάδα περιλαμβάνει πολύ ρουσφέτι, βόλεμα, οικογενειοκρατία ή και οικογενειακή παράδοση αλλά και κάποιες μεταρρυθμίσεις που ακούς από ορισμένους λίγο πιο ψύχραιμους.

    Σε κάθε περίπτωση το παρελθόν είναι παρελθόν και κάποια στιγμή με περισσότερη νηφαλιότητα θα κριθεί. Μπορεί όμως να ψηφίζει κανείς με γνώμονα το παρελθόν; Μπορεί δηλαδή να βασίζει κανείς το μέλλον του και κυρίως το μέλλον της επόμενης γενιάς στο ό,τι καλό ή κακό έγινε κάποια στιγμή στο παρελθόν; Εγώ θα πω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ισχύει μόνο στην περίπτωση που το παρελθόν αποτελεί κάποιου είδους εγγύηση για το μέλλον. Μόνο δηλαδή στην περίπτωση που βασιζόμενος κανείς στο παρελθόν μπορεί να ελπίζει ότι αυτό το καλό θα επαναληφθεί και στο μέλλον. Όμως σήμερα κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Το παρελθόν ούτε μπορεί, ούτε και πρέπει να επαναληφθεί. Αυτό που πρέπει να συμβεί και πρέπει εμείς να το κάνουμε να συμβεί με την ψήφο μας, είναι να δημιουργήσουμε μία καινούρια δημόσια διοίκηση, μία νέα αντίληψη περί κοινωνικής δικαιοσύνης, ένα κοινωνικό κράτος και εν τέλει μία σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη.

    Είναι λοιπόν τουλάχιστον άτοπο να ισχυρίζεται κανείς ότι σκοπεύει να ψηφίσει τα δύο πρώην μεγάλα παλαιά κόμματα γιατί “μας έδωσε και φάγαμε ψωμί”, “μου βόλεψε το παιδί” “έφερε την Δημοκρατία” κλπ κλπ. Ανεξάρτητα από την όποια κριτική μπορεί να κάνει κανείς στην ουσία των επιχειρημάτων αυτών (και χωράει πολύ κριτική είναι αλήθεια) όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Στο παρόν και στο μέλλον αυτός που “μας έδωσε ψωμί” μας το παίρνει και θα μας το πάρει πίσω με τόκο, αυτός που “μας βόλεψε το παιδί” τώρα θα μας το πετάξει στο δρόμο, και αυτός που “έφερε τη Δημοκρατία” τώρα την υποβαθμίζει και την εξευτελίζει καθημερινά.

    Εμείς, η νεότερη γενιά, οφείλουμε να δούμε το μέλλον μας και όχι το παρελθόν των μεγαλυτέρων. Σε αυτές τις εκλογές (αλλά σίγουρα και στις επόμενες) κρίνεται ο πυρήνας της ζωής που θα ζήσουμε. Ας προσπαθήσουμε να πείσουμε τους μεγαλύτερους ότι πλέον ψηφίζουν για τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Ο κύκλος των παλαιών κομμάτων έκλεισε, και μαζί του έκλεισε και μία σειρά αναμνήσεων και πολλών κακών συνηθειών.