2:17 π.μ.
karditsa-city
Φίλης Ν.
Η χρεωκοπία του Μνημονίου παροξύνει την κοινωνική και πολιτική κρίση. Σε απόγνωση οι πολίτες, φοβούμενοι για τα χειρότερα που έρχονται, απομακρύνονται από το πολιτικό σύστημα. Οι κινητοποιήσεις μέχρι σήμερα είχαν, κυρίως, τοπικό ή επιμέρους χαρακτήρα. Παρά την υποχώρησή του, το ΠΑΣΟΚ διατηρούσε πολιτικό προβάδισμα.
Τις τελευταίες μέρες δημιουργείται η αίσθηση ότι περνάμε σε άλλη φάση. Ο αυταρχισμός του “αυτονόητου”, η σωτηριολογία του “μονόδρομου” ξεθωριάζουν. Ακόμη και τα κανάλια - σπόνσορες της κυβέρνησης και της τρόικας αναγκάζονται να δώσουν τηλεοπτικό χρόνο στην κοινωνική απόγνωση. Ο πρωθυπουργός, κάπως αργά, συνειδητοποίησε ότι οι συκοφαντίες Πάγκαλου μετατρέπονται σε μπούμερανγκ και έσπευσε να τον αποσύρει.
Όσοι σχεδίασαν επιχείρηση δυσφήμησης του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρώντας να εκμεταλλευτούν και τα προβλήματα συνοχής του, κατάφεραν το αντίθετο. Ο Μάρτιος του 2011 είναι διαφορετικός από τον Δεκέμβριο του 2008.
Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών απορρίπτει το Μνημόνιο, η αδιευκρίνιστη ψήφος αυξάνει, τα δύο μεγάλα κόμματα συγκεντρώνουν αθροιστικά ποσοστά που έπαιρνε το καθένα μόνο του, τα νεοπαγή κόμματα, που προέκυψαν από θρυμματισμό κομμάτων με στόχο τη σύσταση νέου μπλοκ εξουσίας με “δεδομένο το Μνημόνιο” απογοητεύουν.
Η νέα περίοδος μπορεί να αποδειχθεί προσφορότερη για την κοινωνία και την αριστερά. Οι επιμέρους κοινωνικές κινητοποιήσεις μπορούν να αποκτήσουν κεντρική στόχευση στον αγώνα για την ανατροπή του Μνημονίου, την αναδιανομή, την αναδιαπραγμάτευση του χρέους, την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και τη φορολόγηση του πλούτου.
Η κοινωνική κινητικότητα μπορεί να βρει πολύμορφη πολιτική έκφραση μέσα από τη συγκρότηση ενός συνασπισμού εξουσίας που θα συγκροτείται από την αριστερά, τη ριζοσπαστική οικολογία και όσες δυνάμεις αποδεσμεύονται από το ΠΑΣΟΚ. Όχι συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πλησιάζει ένα νέο όριο που θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις. Ο αποσυντονισμός του κυβερνητικού έργου και οι παρενοχλήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς υπουργούς αντικατοπτρίζουν την ανησυχία για το αρχόμενο τέλος της εποχής του μνημονιακού ΠΑΣΟΚ.
Οι πολιτικές εξελίξεις μπορεί να αποδειχθούν πιο αργές απ' όσο βιάζουν οι απειλές της οικονομικής κρίσης. Η προβολή εναλλακτικών θέσεων για την κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη προσδίδει φερεγγυότητα στην παρέμβαση της ριζοσπαστικής αριστερά και δημιουργεί ελπίδες για ένα νέο Big Bang, για πρωτόγνωρες εμπειρίες που θα μπολιάσουν την αριστερά του 21ου αιώνα. Προς αυτή την κατεύθυνση, η επανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ στο προσκήνιο αποτελεί ελπίδα για την κοινωνία και απαντοχή για τους εργαζόμενους και τους νέους.
πηγη avgi
Η χρεωκοπία του Μνημονίου παροξύνει την κοινωνική και πολιτική κρίση. Σε απόγνωση οι πολίτες, φοβούμενοι για τα χειρότερα που έρχονται, απομακρύνονται από το πολιτικό σύστημα. Οι κινητοποιήσεις μέχρι σήμερα είχαν, κυρίως, τοπικό ή επιμέρους χαρακτήρα. Παρά την υποχώρησή του, το ΠΑΣΟΚ διατηρούσε πολιτικό προβάδισμα.Τις τελευταίες μέρες δημιουργείται η αίσθηση ότι περνάμε σε άλλη φάση. Ο αυταρχισμός του “αυτονόητου”, η σωτηριολογία του “μονόδρομου” ξεθωριάζουν. Ακόμη και τα κανάλια - σπόνσορες της κυβέρνησης και της τρόικας αναγκάζονται να δώσουν τηλεοπτικό χρόνο στην κοινωνική απόγνωση. Ο πρωθυπουργός, κάπως αργά, συνειδητοποίησε ότι οι συκοφαντίες Πάγκαλου μετατρέπονται σε μπούμερανγκ και έσπευσε να τον αποσύρει.
Όσοι σχεδίασαν επιχείρηση δυσφήμησης του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρώντας να εκμεταλλευτούν και τα προβλήματα συνοχής του, κατάφεραν το αντίθετο. Ο Μάρτιος του 2011 είναι διαφορετικός από τον Δεκέμβριο του 2008.
Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών απορρίπτει το Μνημόνιο, η αδιευκρίνιστη ψήφος αυξάνει, τα δύο μεγάλα κόμματα συγκεντρώνουν αθροιστικά ποσοστά που έπαιρνε το καθένα μόνο του, τα νεοπαγή κόμματα, που προέκυψαν από θρυμματισμό κομμάτων με στόχο τη σύσταση νέου μπλοκ εξουσίας με “δεδομένο το Μνημόνιο” απογοητεύουν.
Η νέα περίοδος μπορεί να αποδειχθεί προσφορότερη για την κοινωνία και την αριστερά. Οι επιμέρους κοινωνικές κινητοποιήσεις μπορούν να αποκτήσουν κεντρική στόχευση στον αγώνα για την ανατροπή του Μνημονίου, την αναδιανομή, την αναδιαπραγμάτευση του χρέους, την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και τη φορολόγηση του πλούτου.
Η κοινωνική κινητικότητα μπορεί να βρει πολύμορφη πολιτική έκφραση μέσα από τη συγκρότηση ενός συνασπισμού εξουσίας που θα συγκροτείται από την αριστερά, τη ριζοσπαστική οικολογία και όσες δυνάμεις αποδεσμεύονται από το ΠΑΣΟΚ. Όχι συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πλησιάζει ένα νέο όριο που θα καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις. Ο αποσυντονισμός του κυβερνητικού έργου και οι παρενοχλήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς υπουργούς αντικατοπτρίζουν την ανησυχία για το αρχόμενο τέλος της εποχής του μνημονιακού ΠΑΣΟΚ.
Οι πολιτικές εξελίξεις μπορεί να αποδειχθούν πιο αργές απ' όσο βιάζουν οι απειλές της οικονομικής κρίσης. Η προβολή εναλλακτικών θέσεων για την κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη προσδίδει φερεγγυότητα στην παρέμβαση της ριζοσπαστικής αριστερά και δημιουργεί ελπίδες για ένα νέο Big Bang, για πρωτόγνωρες εμπειρίες που θα μπολιάσουν την αριστερά του 21ου αιώνα. Προς αυτή την κατεύθυνση, η επανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ στο προσκήνιο αποτελεί ελπίδα για την κοινωνία και απαντοχή για τους εργαζόμενους και τους νέους.
πηγη avgi
