Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

Παρέμβαση Νίκου Σαλαγιάννη στην κοινουβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ

Στην παρέμβασή του στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ενώπιον όλων των βουλευτών και του κ. Παπανδρέου, ο βουλευτής Νίκος Σαλαγιάννης, είπε μεταξύ άλλων:

•Πρώτον: Ότι και να γίνει, όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα στο τέλος της δύσκολης αυτής πορείας, τίποτα δε θα είναι όπως πριν: ούτε στο πεδίο της οικονομίας, ούτε στο πεδίο της κοινωνίας, αλλά ούτε στο πεδίο της πολιτικής.
 Το μεγάλο στοίχημα για όλους μας, για την παράταξή μας, και για σας προσωπικά κ. Πρόεδρε, είναι τούτο: μαζί μ’ ένα κράτος οργανωμένο και αποτελεσματικό, μαζί με μια ισχυρή και ανταγωνιστική οικονομία, να οργανώσουμε  ταυτόχρονα και κράτος δικαίου, με κοινωνική συνοχή κι αλληλεγγύη, με θεσμούς ισχυρούς, με κανόνες που να ισχύουν για όλους, με αποτελεσματική μέριμνα και προστασία για τους πιο αδύναμους. Αυτό πρέπει να είναι το μεγάλο Σχέδιο και η μόνιμη έγνοια μας.
  Υπάρχει ένας κίνδυνος όμως: Να καταφέρουμε να σώσουμε  την οικονομία της χώρας, διαλύοντας κάθε έννοια κοινωνικής δικαιοσύνης και κοινωνικού κράτους και συνθλίβοντας το μεσαίο και το πιο αδύναμο στρώμα της κοινωνίας.
Πρέπει να τόχουμε συνεχώς στην έγνοια μας αυτό κ. Πρόεδρε. Ακόμα και στα πιο δύσκολα, ακόμα και μέσα στο “πόλεμο„ που λέτε και σεις, η λογική, η αντίληψη, η ευαισθησία αυτής της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης, η αντίληψη της Κεντροαριστεράς , πρέπει  να  διαπερνά τις αποφάσεις μας, ακόμα και στις πιο δύσκολες και στις πιο επικίνδυνες περιόδους. Κυρίως τότε…..
Δε μιλώ για ιδεοληψίες, δε μιλώ για εμμονές. Μιλώ για την προοδευτική αντίληψη των μεταρρυθμίσεων, για την κοινωνική ευαισθησία. Το λέω, γιατί τον τελευταίο καιρό, διαπιστώνουμε στο λόγο μερικών κυβερνητικών παραγόντων να ενσωματώνονται, και με φανατισμό θάλεγα, λογικές του σκληρού νεοφιλελευθερισμού….
Τα υπογραμμίζω όλα αυτά, γιατί ο τρόπος που λειτουργούμε σήμερα, θα σημαδέψει και το αποτέλεσμα.
Η σημαντικότερη<span> δικλείδα ασφαλείας, </span>είναι να καταστήσουμε κοινωνό και συμμέτοχο, όσο γίνεται, την κοινωνία σ’ όλες τις αλλαγές τις μεταρρυθμίσεις, τους θεσμούς που επιχειρούμε. Να την πείσουμε. Να την ενεργοποιήσουμε.
Έστω το πιο δημιουργικό τμήμα της.
Σήμερα δε συμμετέχει. Κάθεται αμέτοχη κι απλώς μας ανέχεται, όσο μας ανέχεται.
Αλλά αυτό ξεκινάει απ’ την κορυφή. Απ’ τη συλλογικότητα και τη συμμετοχή στο κόμμα, στο κοινοβούλιο, στην κυβέρνηση. Από κει ξεκινάει. Αλλά εκεί  έχουμε μεγάλα ελλείμματα κ. πρόεδρε, και  πρέπει να τα δείτε……
•Δεύτερο: είναι, βέβαιο, ότι η πορεία που έχουμε μπροστά μας, είναι μακρά και επώδυνη.
Το μεσαίο στρώμα της κοινωνίας, συμπιέζεται βυθίζεται. Αυτό πληρώνει το “μάρμαρο„.
Το δραματικό είναι ότι ένα μέρος της κοινωνίας θα ματώσει. Ματώνει ήδη: οι άνεργοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι και οι οικογένειές τους, ζουν σ’ ένα  εφιάλτη …… Ιδίως τα νέα παιδιά.
Είναι συγκλονιστικές οι προσωπικές και οι οικογενειακές τραγωδίες, που συναντάμε. Τώρα πια δε ζητούν οι γονείς δουλειά για τα παιδιά τους . Έρχονται και ζητούν δουλειά για τους ίδιους. Γιατί πολλοί απ’ αυτούς μείνανε άνεργοι……
Αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτή είναι η αλήθεια.
Για να αντέξει αυτό το μεγάλο τμήμα της κοινωνίας, πρέπει να το στηρίξουμε, να το εμψυχώσουμε, να του δημιουργήσουμε βάσιμες προσδοκίες, ότι θα τα βγάλουμε πέρα και ότι θάρθουν καλύτερες μέρες…..
Αλλά για να πεισθεί, πρέπει να δει ότι έχουμε Σχέδιο, πέρα απ’ το μνημόνιο, ότι ξέρουμε που πάμε και πως. Και πρέπει να μιλάμε με ειλικρίνεια μαζί τους. Να ξέρουν τι μας περιμένει κι όχι να πηγαίνουμε από μέτρα σε άλλα μέτρα και να μην έχει τέλος.
Εδώ όμως, παίζει καταλυτικό ρόλο, η αίσθηση δικαιοσύνης ότι τα βάρη κατανέμονται δίκαια.
Πως, όμως, να γίνει αποδεκτό, όταν τη στιγμή που μειώνουμε μισθούς και συντάξεις, που καταργούμε 13ο και 14ο μισθό, που περιορίζουμε δικαιώματα εργαζομένων, που δημιουργείται ασφυξία στην αγορά και πολλαπλασιάζονται τα λουκέτα και η ανεργία, πως μπορεί να δεχτεί ο πολίτης ότι αφήνουμε ουσιαστικά ανέγγιχτη την τεράστια φοροδιαφυγή;
Μετά από 15 μήνες διακυβέρνησης, μπορεί να δικαιολογούμαστε ακόμα, ότι δεν έχουμε τους μηχανισμούς;
Μπορεί, για παράδειγμα, να αφήνουμε ανέγγιχτους αυτούς που την προηγούμενη χρονιά -“χρονιά πολέμου„ που λέει ο Πρόεδρος ,έβγαλαν σε ξένες τράπεζες 30 δις ευρώ, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος ξέρει τα ονόματά τους;
Γιατί δεν τους καλούμε έναν- έναν, να μας πει που τα βρήκε;
Ξέρετε τι θα γίνει στο τέλος; Όλοι αυτοί θα ξαναφέρουν τα λεφτά τους σε λίγα χρόνια και θα αγοράσουν μισοτιμής τις περιουσίες, τις επιχειρήσεις, τα σπίτια, τα οικόπεδα όσων χρεοκόπησαν. Μερικοί δηλαδή, θαβγούν δέκα φορές πιο πλούσιοι απ’ αυτή τη δύσκολη πορεία.
Η ανέχεια, οι ανασφάλεια, η αίσθηση αδιεξόδου, όταν αναμειγνύεται με το αίσθημα αδικίας, μπορεί εύκολα να μετατραπούν σε οργή. Και η οργή, χρειάζεται μια σπίθα για να γίνει έκρηξη κοινωνική.
Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου κ. Πρόεδρε όσο δεν ακόμη πολύ αργά…..
•Τρίτο: τελευταίο μας προέκυψε το εξής “φρούτο„ κ. Πρόεδρε: κάποιοι, κυβερνητικοί κυρίως παράγοντες, καταδέχονται να μιλήσουν μόνο εν ονόματι της “πατρίδας„και  του “έθνους„ ,εν ονόματι της “σωτηρίας της χώρας„  της “σωτηρίας της φύσης και του περιβάλλοντος„.
Όσοι από μας αναδεικνύουν τα προβλήματα των πολιτών, τα λαїκά προβλήματα, θεωρούμαστε ,είτε ρομαντικοί ,είτε λαїκιστές.
Λες και Πατρίδα, δεν είναι ο λαός της, Πατρίδα δεν είναι τα παιδιά μας.
Θα σώσουμε δηλαδή, την πατρίδα και θα διαλύσουμε την κοινωνία; Τι λογική είναι αυτή;
Ο λαϊκισμός, είναι πράγματι επικίνδυνος καιροσκοπισμός.
Αλλά το ανώτερο στάδιο του λαϊκισμού, είναι ο αντιλαϊκισμός! Ο αντιλαϊκισμός, που καλλιεργείται τελευταία, αποτελεί το ανώτερο στάδιο του καιροσκοπισμού: αξιοποιούν τις επώδυνες για το λαό αποφάσεις, για να επιδείξουν πυγμή, αποφασιστικότητα, συνέπεια, και πάνω σ’ αυτό να χτίσουν πολιτικό προφίλ, πολιτική καριέρα….
Προσωπικά είμαι αποφασιστικά απέναντι και στο ένα και στο άλλο, κ. Πρόεδρε.
Πρέπει να το κατανοήσουν κάποιοι κυβερνητικοί παράγοντες, ότι είμαστε εδώ για  να  υπερασπιστούμε αυτούς που μας γέννησαν, αυτούς που εκπροσωπούμε στη βουλή. Χρέος τους είναι να μας πείθουν γι’ αυτά που φέρνουν στη βουλή. Είμαστε σοβαροί, ανοικτοί και διαθέσιμοι. Τόχουμε αποδείξει .
Δεν πρόκειται, όμως, να ψηφίζουμε ότι μας φέρνουν, χωρίς συζήτηση και χωρίς πειθώ. Να το κατανοήσουν……
•Τέταρτο: Θέλω να θέσω ένα θέμα ακόμη κ. Πρόεδρε. Ψάχνουμε τόσο καιρό, να δούμε αν υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που δεν τίμησαν τη θέση τους κι αν έχουν πλουτίσει απ’ τα αξιώματά τους….
Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω, γιατί δεν κάνουμε κάτι απλό, που σας το έχω ήδη θέσει  πάλι πριν 6-7 μήνες και χθές το άκουσα να το θέτει και ο κ. Σαμαράς . Για όσους χρημάτισαν Υπουργοί και Υφυπουργοί εδώ και 15-20 χρόνια , συγκροτείστε μια ανεξάρτητη επιτροπή από δικαστές και ορκωτούς ελεγκτές και ελέγξτε το “πόθεν έσχες„ τους, τα περιουσιακά στοιχεία, τις καταθέσεις, όλα, και γι’ αυτούς και για τις οικογένειές τους. Για να δούμε πως ξεκίνησαν και πού βρίσκονται και πως έγιναν όλα αυτά. Είχαν περιουσία; Κληρονόμησαν; Είχε ο σύντροφός τους; Πώς; Επιτέλους κάντε το κ. Πρόεδρε! Για να τελειώνει αυτή η ιστορία και για να μπαίνουμε όλοι στο ίδιο τσουβάλι. Γιατί υπάρχουν και βουλευτές, που βγαίνουν φτωχότεροι απ’ ότι μπήκαν. Υπάρχουν κι αυτοί κ. Πρόεδρε.
Τελειώνοντας, θέλω να σας διαβιβάσω ενώπιον όλων εδώ μέσα ότι σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια ανόρθωσης της χώρας, είμαστε όλοι στρατευμένοι μαζί σου.
Όταν μιλάμε και αντιδρούμε σε κάποια θέματα, δεν το κάνουμε γιατί “οργανώνουμε αντάρτικο„ ,ή “συνωμοτούμε„.
Την αγωνία μας εκφράζουμε, για να βγάλουν κάπου, να μην πάνε χαμένες αυτές οι τεράστιες θυσίες…….
Και έτσι θα συνεχίσουμε………