ΝΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ - ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΣΤΟ ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ

Αποτελεί πελώριο και προκλητικό ψέμα και επίδειξη απύθμενου θράσους από τον πρωθυπουργό και όλους όσους ισχυρίζονται ότι στο Γιούρογκρουπ η συμφωνία που επιτεύχθηκε συνιστά ανάσα για τον ελληνικό λαό, τον οποίο η τρικομματική κυβέρνηση και οι προηγούμενες έχουν καταδικάσει σε εξαθλίωση άγνωστης διάρκειας, για να εξυπηρετήσουν την ελληνική κεφαλαιοκρατία και τους συμμάχους της στην ΕΕ.

Εκείνο που αναδύθηκε στην επιφάνεια είναι το μεγάλο ψέμα, ότι τα πάντα κρίνονται από την ικανότητα διαπραγμάτευσης. Όταν διαπραγματεύεσαι δεχόμενος τις δεσμεύσεις της ΕΕ, την ανταγωνιστικότητα, τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, τότε αυτή η διαπραγμάτευση είναι εντός των τειχών και δεν προμηνύει τίποτα καλό για το λαό.

Γιατί η συμφωνία δεν είναι ανάσα για το λαό;

1.Πρέπει να παρθεί υπόψη ότι από 1/1/2013 θα εφαρμοστούν τα νέα μέτρα που πάρθηκαν και ήδη η ζωή του λαού, που είναι κόλαση, θα γίνει περισσότερο κόλαση.

2. Η συμφωνία που έγινε περιλαμβάνει κλιμάκωση νέων αντεργατικών- αντιλαϊκών μέτρων. η μνημονιακή πολιτική θα είναι διαρκείας, τουλάχιστον μέχρι το 2030.

 Τι περιλαμβάνουν τα νέα μέτρα;

Το πρώτο και βασικό είναι ότι έχουν ασφαλιστικές δικλίδες σε βάρος του λαού και υπέρ του κεφαλαίου. Γιατί;

 1.Σε περίπτωση που θα υπάρξει απόκλιση στόχων απ' τις ιδιωτικοποιήσεις και τα δημοσιονομικά, θα αφαιρούνται αυτόματα απ' το λαό όσα έχουν απομείνει από μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα ασφαλιστικά, Υγείας κ.λπ.

2.Θα μεταφέρονται τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις σε διακριτό λογαριασμό αποπληρωμής του χρέουςί.

3.Μιλάνε για εμπροσθοβαρή εφαρμογή. Τι σημαίνει αυτό; Επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, δηλαδή ακριβό νερό, ακόμα ακριβότερη θέρμανση, γενικότερα ακριβή ενέργεια, τα πάντα ακριβότερα για το λαό, γιατί εκεί θα οδηγήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις.

4. Δεν είναι τίποτα σίγουρο γι' αυτό που λένε «επαναγορά ομολόγων», διότι αυτό θα εξαρτηθεί απ' το αν συμφέρει τους αγοραστές. Μήπως στην ουσία έχουμε νέο «κούρεμα» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, που σημαίνει χαριστική βολή;

Τι αποδεικνύει ο συμβιβασμός που έγινε χτες;

 Ο όλος τσακωμός δεν αφορούσε αν θα βελτιωθεί η ζωή των λαών, της Ελλάδας και των λαών της Ευρωζώνης και γενικότερα της Ευρώπης. Αποδείχθηκε ότι η βαθύτερη αιτία της επίθεσης είναι η φτηνή εργατική δύναμη και όχι αποκλειστικά ή τόσο η διαχείριση του χρέους.

Αλλά και αυτός ακόμα ο συμβιβασμός δεν είναι στέρεος, είναι «εύθραυστος». Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η όλη φασαρία δεν έγινε ειδικά για την Ελλάδα. Γίνεται και με την προοπτική της συνέχισης και εμβάθυνσης της κρίσης στην Ευρωζώνη. Τσακώθηκαν για το πώς θα κατανεμηθούν οι ζημιές. Δεν υποχώρησε η Γερμανία, όπως λέγεται, γιατί η Γερμανία δε φοβάται μόνο το ελληνικό «κούρεμα». Φοβάται το «κούρεμα» που θα ζητηθεί απ' την Ισπανία και την Ιταλία.

Το ΔΝΤ μπορεί να υποχώρησε στο 124%, αλλά όταν ζητούσε «κούρεμα» εννοούσε «κούρεμα» που πρέπει να κάνουν τα ευρωπαϊκά κράτη, όχι για τα χρήματα που αφορούν το ΔΝΤ.

Σίγουρα δεν είναι βιώσιμη η διαχείριση του χρέους. Θα χρειαστεί δηλαδή μεγάλο «κούρεμα» και μάλιστα συνδυαστεί με το «κούρεμα» Ιταλίας και Ισπανίας και δεν υπάρχει και διάσπαση της Ευρωζώνης, σημαίνει καινούρια μέτρα σε βάρος του λαού, σε βάρος των λαών.

Υπάρχει άλλος δρόμος;

Αυτή είναι η κατάσταση. Μπαίνει το ζήτημα: Δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση της ζωής του λαού δίχως γραμμή αντεπίθεσης, ρήξης και ανατροπής.

Όλα τα άλλα που ακούγονται, είτε απ' την τρικομματική κυβέρνηση, είτε απ' τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα, είναι απάτη. 'Η οι άνθρωποι υποτιμούν τους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς, το σκληρό και αδυσώπητο ανταγωνισμό που υπάρχει μέσα στην ΕΕ και ανάμεσα στην ΕΕ και στο ΔΝΤ, τις ΗΠΑ, την Κίνα κ.λπ. 'Η  το ξέρουν και κοροϊδεύουν το λαό ότι αρκεί να έχουμε μια νέα κυβέρνηση ή μια καλύτερη κυβέρνηση και τα πράγματα θα λυθούν.

Οι πολιτικές αποφάσεις που παίρνονται αφορούν την οικονομία πριν απ' όλα και το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων. Απ' τη στιγμή που υπάρχει ο σκληρός και αδυσώπητος ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός, απ' τη στιγμή που υπάρχουν δεσμεύσεις της ΕΕ, απ' τη στιγμή που η κούρσα του ανταγωνισμού γίνεται πάνω στα ερείπια της ζωής των εργαζομένων, δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκό αποτέλεσμα. Δε θα επιστραφούν κατακτήσεις.

Άρα ο λαός πρέπει να δοκιμάσει αυτό το δρόμο που δεν τον έχει δοκιμάσει σήμερα, αυτό το δρόμο που απαιτεί η βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση.