Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Κυνηγώντας τον Χρόνο (μυθιστόρημα)

Υπόθεση του μυθιστορήματος:

Η Ειρήνη Θέου είναι η μοναχοκόρη της Νανάς και του Δημήτρη. Η Νανά είναι η ‘αρχοντοπούλα’, αυτή και οι αδελφές της μεγαλώνουν με Γαλλίδες νταντάδες. Δυο απ τους αδελφούς του πατέρα της αλληλοσκοτώνονται στα βουνά και τα παιδιά του ενός μεγαλώνουν στην Αμερική και του άλλου στην Σοβιετική Ένωση. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος αναγκάζει την κάθε μια από τις αδελφές της Νανάς να χρησιμοποιήσει διαφορετικούς τρόπους για να επιβιώσει κι όποιες τα καταφέρνουν βγαίνουν πιο δυνατές, πιο σοφές και πιο ικανές να χρησιμοποιούν την γυναικεία φύση τους. Ο Δημήτρης είναι απόγονος ήρωα της Επανάστασης, γεννιέται επαναστάτης, γεννιέται ηγέτης, γίνεται ήρωας στον πόλεμο και στην αντίσταση, δεν υπογράφει το ‘χαρτί μετανοίας’ δικηγορεί και υφίσταται διώξεις χωρίς να έχει κάλυψη από κανένα κόμμα μιας και είναι έξω από όρια και πέρα από την εποχή του. Η Ειρήνη είναι το παιδί δυο ξεχωριστών ανθρώπων. Διηγείται την ιστορία της οικογένειάς της στην ανώνυμη συγγραφέα. Διηγείται τα δικά της βιώματα φτάνοντας την ιστορία μέχρι το τέλος σχεδόν της δεκαετίας του ογδόντα. Στον περίγυρο δευτεραγωνιστές, φιγούρες σχεδόν αναγνωρίσιμες κι όμως όχι υπαρκτά πρόσωπα. Ένας Ιταλός που κίνησε να πολεμήσει πόλεμο κατακτητικό κι έγινε αντάρτης του ΕΑΜ και πέθανε Έλληνας πατριάρχης. Ένας λογοτέχνης που πατρίδα του ήταν όλη η Γη και σπίτια του κάθε βιβλιοθήκη του πλανήτη. Μια γιατρίνα που σαν ήταν παιδάκι γνώρισε το φάντασμα του παππού της σαν συνομήλικο που μιλούσε μια διαφορετική γλώσσα…


Λίγα λόγια για μένα:
Ποια είμαι…
Τούτο το πρώτο βιβλίο μου είναι σαν το γιοφύρι της Άρτας αλλά ανάποδα. Εγώ το ’χτιζα γράφοντας τις νύχτες και τα φώτα της επόμενης μέρας το ’καναν να μοιάζει με κακομούτσουνη γηραιά κόρη και το γκρέμιζαν…
Γεννήθηκα δυο χρόνια πριν γεννηθεί η δεκαετία του εξήντα, και όπως όλοι της γενιάς μου ‘κορδώνομαι σαν γύφτικο σκεπάρνι’ για τις αλλαγές που μ’ αξίωσε ο χρόνος να δω. Ο Χρόνος είναι και ο πρωταγωνιστής του πρώτου βιβλίου που προτείνω. Κάποιοι από τους χαρακτήρες της ιστορίας είναι καρικατούρες ανθρώπων που συνάντησα και κάποιοι -παρ’ όλο που φαίνονται τόσο οικείοι- δεν έχουν καμία σχέση με υπαρκτά πρόσωπα. 
Όταν ζω στα παραμύθια που γράφω, είμαι ότι ποθώ να ήμουν. Στην καθημερινότητά μου είμαι εκπαιδευτικός και εξειδικεύτηκα ακόμα περισσότερο (μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στην Αμερική) στη εκπαίδευση δασκάλων που θα διδάξουν σε σχολειά πολυπολιτισμικών κοινωνιών, παιδιά γηγενών, αλλά και παιδιά μειονοτήτων και μεταναστών.
Μετακομίζω συχνά, είναι μάλλον μια κατάρα που με βαραίνει από προηγούμενες ζωές μου, ίσως όμως να είναι και ευχή γιατί είδα τόπους που τους αγάπησα και με αγάπησαν. Πάντοβα, Βενετία, Παρίσι, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Αθήνα, Τουσόν, Φέαρμπανκς, Σικάγο, Χαλκίδα. Και το ταξίδι συνεχίζεται…         
Αυτή την περίοδο της ζωής μου ζω με τον Jim –τον άνδρα μου- και τις Πέππα και Λούνα –τις τετράποδες ‘κόρες’ μας- σ’ ένα σπίτι καθρεφτίζεται στα νερά του Αιγαίου. Για μένα, που μεγάλωσα στον Θεσσαλικό κάμπο, είναι κάτι σαν ‘διακοπές όλο τον χρόνο’.
Αν θελήσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου είναι εύκολο: Διαβάζω τα emails που θα μου στείλετε οπότε σίγουρα δεν θα χαθούμε! eva.is.writing@gmail.com
                          Εύα Μάγκου – LaJiness