Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

Δυναμικό, μαζικό και μαχητικό συλλαλητήριο ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, οργανώθηκε στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας από συνδικαλιστικούς φορείς.
Συγκεκριμένα την κινητοποίηση οργάνωσαν το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και το Συνδικάτο Οικοδόμων ενώ συμμετείχαν και οι αγρότικοί σύλλογοι που συσπειρώνονται στην ΕΟΑΣΚ.  Ο Σύλλογος Γυναικών Καρδίτσας, Σέκλιζας, η ομάδα Γυναικών Ταμασίου (μέλη ΟΓΕ), οι συνταξιούχοι ΙΚΑ και άλλοι φορείς έδωσαν δυναμικό παρόν στην συγκέντρωση.
Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος της ΕΟΑΣΚ Βαγγέλης Μπούτας που μίλησε για συνέχιση του αγροτικού αγώνα με άλλες μορφές, ενώ ευχαρίστησε το ταξικό κίνημα για την συμπαράστασή του.
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο πρόεδρος του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων Στέλιος Σαριδάκης, ο οποίος καυτηρίασε την κυβερνητική πολιτική, προέβλεψε νέα δεινά από την συμφωνία και τα νέα μέτρα που θα ψηφιστούν και κάλεσε τον κόσμο να αντιδράσει και να αντισταθεί με στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, που έχει ως μόνο στόχο την ενίσχυση του μεγάλου κεφαλαίου.
Μετά το τέλος της ομιλίας πραγματοποιήθηκε πορεία στους δρόμους της Καρδίτσας, στην κεφαλή της οποίας συμβολικά ήταν τρακτέρ.

ΟΜΙΛΙΑ
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,
Συναγωνιστές αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, γυναίκες, νέες και νέοι

Αυτές τις μέρες ολοκληρώνονται οι πολυδιαφημιζόμενες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την ΕΕ, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τους άλλους μηχανισμούς της πολιτικής του κεφαλαίου.
Για μια ακόμη φορά βρισκόμαστε στο «ίδιο έργο θεατές». Το μόνο που αλλάζει είναι οι κυβερνητικοί πρωταγωνιστές, που αναλαμβάνουν το ρόλο του σκληρού διαπραγματευτή. Το σενάριο παραμένει το ίδιο.
Η επιχειρηματολογία, τα διλήμματα, ο αποπροσανατολισμός από το πραγματικό περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων αξιοποιούνται, για να καλλιεργηθούν αυταπάτες, να συναινέσουν οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα στο σφαγιασμό της ζωής τους. Να κάτσουν με «σταυρωμένα» τα χέρια ζώντας με αυταπάτες ότι θα δουν «φως στο τούνελ» ή να είναι φρόνιμοι, γιατί υπάρχουν και χειρότερα.
Οι διαπραγματεύσεις, οι κόντρες και οι αντιθέσεις γίνονται με επίκεντρο την ικανοποίηση των συμφερόντων των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων, του κεφαλαίου στην Ελλάδα και διεθνώς και όχι
για τα δικά μας συμφέροντα. Δεν γίνονται με στόχο να αυξηθούν τα μεροκάματα, οι συντάξεις, να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι.
Ο τελικός λογαριασμός θα μας φορτώσει νέα βάρη, όπως έχει αποδείξει η πείρα που έχουμε αποκτήσει. Μισθοί, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις μπαίνουν εκ νέου στο στόχαστρο της κυβέρνησης και των θεσμών. Αυτοί τα έχουν συμφωνημένα. Τώρα κάνουν τους τελευταίους λογαριασμούς και τα παζάρια εκπροσωπώντας η κάθε μια πλευρά τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών, που «άπαντες» απαιτούν μέτρα, για να εξασφαλίσουν ακόμη καλύτερες προϋποθέσεις, ώστε να αρπάζουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα των κερδών, που φτιάχνεται από την εκμετάλλευση της δικής μας δουλειάς.
Η κυβέρνηση για την υπηρέτηση του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών οργανώσεων, των μονοπωλιακών ομίλων, ετοιμάζεται να σφίξει και άλλο τη θηλιά  στο λαιμό της εργατικής λαϊκής οικογένειας.  Για μας έχουν τους μισθούς των 200-300 ευρώ, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τη ζωή με τα κακοπληρωμένα προγράμματα, τους συνεχείς κόφτες στις συντάξεις και στις ανάγκες μας. Για τους επιχειρηματικούς ομίλους ζεστό χρήμα με νέους νόμους, ένταξη σε χρηματοδοτικά πακέτα, νέες φοροαπαλλαγές. Πάνω στο έδαφος των προηγούμενων αντεργατικών μέτρων, που έχουν τσακίσει τη ζωή μας, έχουν συμφωνήσει στο νέο γύρο επίθεσης με νέα μέτρα, που αφορούν τα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα, την εκτεταμένη φοροληστεία και το κατέβασμα του αφορολόγητου σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα, νέες αντιλαϊκές συμφωνίες για μετά το 2018, στην παγίωση των αιματοβαμμένων «πρωτογενών πλεονασμάτων».
Ό,τι αξίωσαν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοεργολάβοι του κάθε κλάδου τα προηγούμενα χρόνια, έγιναν μνημόνια! Έτσι και σήμερα ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις απαιτούν  νέα μόνιμα μέτρα.
Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή για τα κέρδη τους
Πάνω στα αποκαΐδια, πάνω στα συντρίμμια των λαϊκών κατακτήσεων χτίζουν τη μελλοντική ανάκαμψη των κερδών τους. Θέλουν να εξασφαλίσουν περισσότερα φτηνά εργατικά χέρια, εργάτες με αλυσίδες. Θέλουν να καταργήσουν ό,τι έχει απομείνει σε εργατικό δικαίωμα και απαιτούν να μην υπάρχουν αντιδράσεις, για να συνεχίζεται απρόσκοπτα η συντριβή των δικαιωμάτων του λαού, οι διαπραγματεύσεις με στόχο την αύξηση των κερδών τους.
Σπέρνουν πάλι ψέματα και αυταπάτες!
Δυναμώνουν ξανά οι εκβιασμοί και οι απειλές. Στο οπλοστάσιό τους επανέρχονται μία-μία όλες οι δοκιμασμένες μέθοδοι εκβιασμού. Βάζουν τους εργαζόμενους να επιλέξουν ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, να μπουν στη μέση των Συμπληγάδων, της δήθεν “καλής” ΕΕ και του “ανάλγητου” ΔΝΤ.
Στο ρυθμό των επιχειρηματικών ομίλων, η κυβέρνηση, τα κόμματα, που ψήφισαν το 3ο μνημόνιο και επιζητούν τα μνημόνια διαρκείας, αλλά και ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, μας θέλουν στην αδράνεια, στο συμβιβασμό στη μοιρολατρική αποδοχή της βαρβαρότητας.
Χρειάζεται τώρα, να δυναμώσει η αγωνιστική δράση από κάθε σωματείο, από κάθε χώρο δουλειάς, η οργάνωση της απάντησης σε παλιά και νέα μέτρα, η αντεπίθεση για δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τα παζάρια τους, από την ανάκαμψη και την κανονικότητα που μας ετοιμάζουν. Δεν θα μας επιστρέψουν τα δικαιώματά μας, τους μισθούς μας, τις συντάξεις. Αντιθέτως, αρπάζουν συνεχώς!   
Να τελειώνουμε με τις λογικές περί «αναποτελεσματικότητας των αγώνων», του «δεν βγαίνει τίποτα». Να μην παρασυρθεί κανείς εργάτης από όσους έχουν συμφέρον να ρίχνουν αυτό το δηλητήριο. Να σκεφτούν ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα αν δεν υπήρχε αντίσταση και αντίδραση. Να προβληματιστούν ποιος τα λέει. Κυβέρνηση, εργοδοσία, συνδικαλιστικές ηγεσίες που αποτελούν στήριγμά τους, επιδιώκουν να καταδικάσουν τους εργαζόμενους και το κίνημα στην αδράνεια. Αν πραγματικά δεν τους ενοχλούσαν οι αγώνες, γιατί έχουν βάλει στόχο νέες αντιδραστικές αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο, ακόμη και στο δικαίωμα για απεργία;
Συνάδερφοι
Όλο το προηγούμενο διάστημα δώσαμε μια σειρά από αγώνες για το ασφαλιστικό, την ανεργία, τις ΣΣΕ. Οι αγώνες αυτοί, καθένας χωριστά και όλοι μαζί δείχνουν το δρόμο, που πρέπει να τραβήξουμε, ανοίγοντας μέτωπα παντού, αυξάνοντας και δυναμώνοντας καθημερινά τα κάστρα αντίστασης και διεκδίκησης απέναντι σε εργοδότες και κυβέρνηση.
Δεν θα σταματήσουμε να το λέμε. Δεν συμβιβαζόμαστε. Κριτήριο για το πλαίσιο αιτημάτων μας ήταν και είναι οι δικές μας ανάγκες. Απαιτούμε κάλυψη των απωλειών μας που ούτε τις ξεχάσαμε, ούτε τις αφήνουμε πίσω, όπως οι ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, η πλειοψηφούσα διοίκηση του Εργατικού κέντρου Καρδίτσας, που όχι μόνο έχουν παραιτηθεί από καιρό, αλλά έχουν ταυτιστεί με το ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις. Συνέβαλαν στο να εδραιωθούν τα μέτρα που πάρθηκαν. Επιδίωξή τους τώρα να συμβάλλουν να περάσουν και τα επόμενα, να πέσει ακόμη περισσότερο ο μέσος μισθός, εκεί που υπάρχει ακόμη σταθερή δουλειά. Να εδραιωθεί η δουλειά λάστιχο για τους νέους, να μεγαλώσουν τα αδιέξοδα για τα παιδιά μας. Να τους δείχνουν τη διέξοδο των ναρκωουσιών ως απάντηση στη φθορά της σωματικής και ψυχικής τους υγείας, να μην σκεφτούν πώς υπάρχει άλλος δρόμος.
Με όλα αυτά συνάδελφοι και συναδέλφισσες αναμετρόμαστε, δημιουργώντας από τα κάτω, σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά συνθήκες αντεπίθεσης, σε κάθε κλάδο, σε κάθε σωματείο. Τώρα είναι η ώρα να είναι πιο πολλοί αυτοί που «θα κάνουν τη διαφορά», με εμπιστοσύνη στη δύναμη μας παίρνουμε θέση στον αγώνα για τη ζωή μας, για το παρόν και το μέλλον μας.
Ξέρουμε πια ότι «σωτήρες», δεν υπάρχουν.
Μόνο οι αγώνες μας μπορούν να ανοίξουν δρόμο μπροστά, αρκεί να είναι μαζικοί, μαχητικοί, αποφασιστικοί, με επιθετική διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών.
Ξέρουμε ότι ο αγώνας θα κριθεί στην οργάνωση, πόσο περισσότεροι θα είναι οι εργάτες, που θα πυκνώνουν τις γραμμές των σωματείων. Στον προσανατολισμό των σωματείων, στη γραμμή και στο πλαίσιο πάλης. Στο αν κατανοείται ευρύτερα ποιους έχουμε απέναντί μας. Στον μονόδρομο να τους ανατρέψουμε κι όχι να βαδίσουμε πλάι με τους εκμεταλλευτές μας. Στο πόσο θα δυναμώσει το μεγάλο όπλο του λαού που είναι η συμμαχία εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίας αγροτιάς, γυναικών και νεολαίας. Χαιρετίζουμε τους συναγωνιστές αγρότες, που συμμετέχουν σήμερα στο συλλαλητήριο και ενώνουν τον αγώνα τους για επιβίωση μαζί μας.
Κάθε μέρα που περνά επιβεβαιώνεται πως για τους εργαζόμενους ο σημερινός δρόμος ανάπτυξης όχι μόνο δεν θα μας επιστρέψει στα χρόνια πριν την κρίση, αλλά αντίθετα παγιώνει και επεκτείνει τα αντιλαϊκά μέτρα, ακριβώς γιατί στηρίζεται σε αυτά.
Η ανάπτυξή τους και τα κέρδη τους είναι οι δικές μας απώλειες.
Αυτό το σύστημα υπερασπίζονται, κυβέρνηση, κόμματα, πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις. Τους νοιάζει πώς καλύτερα θα στηριχτεί η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου. Δεν δίνουν δεκάρα για το πώς θα ζήσουμε καλύτερα.
Σε όσους υπονομεύουν τους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, κι όταν δεν το μπορούν τους στρέφουν σε λάθος κατεύθυνση, αφήνοντας στο απυρόβλητο τον πραγματικό αντίπαλο, την εργοδοσία, το μεγάλο κεφάλαιο, εμείς λέμε ότι υπάρχει, ο δρόμος της νίκης!
Είναι ο δρόμος της σύγκρουσης με τους εκμεταλλευτές μας που οδηγεί στην ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής τους.
Είναι ο δρόμος που οδηγεί στην ευημερία και ανάπτυξη για το λαό, χωρίς μνημόνια κι αφεντικά.
Πάνω σε αυτήν την πορεία οργανωνόμαστε καλύτερα, δυναμώνουμε την ενότητά μας, προετοιμαζόμαστε για πιο μαζικούς κι ανεβασμένους αγώνες! 
Περνάμε στην επίθεση σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, χτίζοντας στους χώρους δουλειάς πιο μαζικές και γερές εργατικές οργανώσεις με ανοιχτό μέτωπο απέναντι στην εργοδοσία και σε αυτούς που την υπηρετούν, παλεύοντας συντονισμένα παντού για την κάλυψη των απωλειών που είχαμε σε μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις, κοινωνικές παροχές.
Διεκδικώντας την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.
Κανένας εργάτης, άνεργος δεν πρέπει να λείψει από τις μάχες που έρχονται!
Να πάρουμε όλοι τη θέση στον ταξικό αγώνα!
Όλοι μαζί εργάτες, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι και γυναίκες να ορθώσουμε τείχος. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας.
Απαιτούμε δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, με βάση την εποχή μας – τον 21ο αιώνα, τις ανάγκες μας!

ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ
 μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Καρδίτσας,

πρόεδρος του Σωματείου εμποροϋπαλλήλων και υπαλλήλων με σχέση ιδιωτικού δικαίου νομού Καρδίτσας, μέλος της Γραμματείας Καρδίτσας του ΠΑΜΕ