Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Όταν η Ελλάδα είχε κυβέρνηση που και δούλευε και δεν υπέγραφε δηλώσεις μετανοίας

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Στις 14 Μαΐου 2014, δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του ΔΝΤ η επιστολή της ελληνικής κυβέρνησης προς το Ταμείο, που τότε είχε προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ.
Όπως αναφερόταν στο συνοδευτικό σημείωμα του ΔΝΤ, ήταν μια επιστολή με την οποία η τότε κυβέρνηση περιέγραφε τις πολιτικές που σκόπευε να ακολουθήσει στο πλαίσιο του αιτήματος για χρηματοδότηση από το Ταμείο. Αναφερόταν επίσης πως η επιστολή δόθηκε στη δημοσιότητα μετά από τη σύμφωνη γνώμη των ελληνικών αρχών.
Η επιστολή αναφερόταν στις προόδους της ελληνικής οικονομίας και στις προβλέψεις για επιστροφή στην ανάπτυξη το 2014. Γινόταν αναφορά στο πλεόνασμα που είχε επιτευχθεί – πέρα από κάθε προσδοκία – για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, καθώς και στη βελτίωση του επενδυτικού και επιχειρηματικού κλίματος Αναφερόταν και στις μεγάλες προκλήσεις και στα μεγάλα προβλήματα, όπως η ανεργία, το δημόσιο χρέος, τα κόκκινα δάνεια.
Γινόταν επίσης αναφορά στις μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό σύστημα, στα στρες τεστ των τραπεζών και στα μέτρα για την ενίσχυσή τους, στις μεταρρυθμίσεις βάσει των οδηγιών του ΟΟΣΑ.
Η κυβέρνηση δήλωνε πως εφαρμόζει το πρόγραμμα και, κατόπιν τούτου, ζητούσε εκπλήρωση της δέσμευσης για διευθέτηση του χρέους, βάσει των Δηλώσεων του Eurogroup, στις 27 Νοεμβρίου και στις 13 Δεκεμβρίου 2012.
Ζητούσε επίσης την ολοκλήρωση της 5ης Αξιολόγησης, ως αποτέλεσμα όλων των ανωτέρω.
Η επιστολή κατέληγε με την φράση: «Πιστεύουμε ότι οι πολιτικές που έχουν τεθεί είναι επαρκείς για την επίτευξη των στόχων του προγράμματος, και είμαστε έτοιμοι να λάβουμε κάθε πρόσφορο μέτρο για τον σκοπό αυτό, καθώς οι περιστάσεις αλλάζουν».
Μάλιστα, στο συνοδευτικό κείμενο, γινόταν αναφορά στην μείωση των εργοδοτικών εισφορών, προκειμένου να ενισχυθεί η απασχόληση, ώστε μέσω της ενίσχυσης της απασχόλησης να ενισχυθεί το ασφαλιστικό σύστημα. Και η κυβέρνηση δήλωνε ότι το ασφαλιστικό σύστημα είχε πλέον ισορροπήσει για πολλές δεκαετίες.
Και εν πάση περιπτώσει, επρόκειτο για μια πολύ προσεκτικά γραμμένη επιστολή, «κοφτή», ξεκάθαρη, χωρίς δηλώσεις μετανοίας – θυμίζω ότι είχε προηγηθεί η διανομή του κοινωνικού μερίσματος – και άλλες δουλοπρέπειες.
Ουδεμία σχέση είχε αυτή η επιστολή (που έθετε τα θέματα πέραν πάσης αμφισβητήσεως και επιπλέον έθετε και το θέμα του χρέους) με την επιστολή που έστειλε ο κ. Τσακαλώτος μετά από την καταβολή αυτού που ακόμη και τώρα αποκαλούν… «13η σύνταξη στο πλαίσιο του… Παράλληλου Προγράμματος»!
Πουθενά δεν αναφερόταν πως το κοινωνικό μέρισμα αποτελούσε «εφάπαξ πληρωμή και όχι μόνιμο κομμάτι της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού», όπως αναφερόταν στην επιστολή Τσακαλώτου. Αντίθετα, στην επιστολή που υπέγραφαν Σαμαράς, Στουρνάρας και Προβόπουλος, αναφερόταν ξεκάθαρα πως το πλεόνασμα ήταν αναγνωρισμένο.
Πουθενά στην επιστολή δεν αναφερόταν ότι η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση αποτελούσε μέτρο περιορισμένης διάρκειας (αντίθετα η επιστολή ούτε που αναφερόταν στο θέμα). Αντίθετα, η επιστολή Τσακαλώτου ανέφερε πως η αναστολή αύξησης του ΦΠΑ σε ορισμένα νησιά αποτελεί μέτρο που «περιορίζεται μόνο στο 2017».
Ακόμη και η αναφορά σε κάθε πρόσφορο μέτρο ήταν ασαφής και πουθενά δεν αναφερόταν η ενεργοποίηση έκτακτου δημοσιονομικού μηχανισμού, με αντισταθμιστικά μέτρα στις δαπάνες για τις συντάξεις για να καλυφθεί η διαφορά, όπως ανέφερε στη δική του επιστολή ο κ. Τσακαλώτος.
Και πουθενά στην επιστολή Σαμαρά δεν υπήρξαν όλες αυτές οι δηλώσεις μετανοίας, με αναφορά – τρεις φορές, παρακαλώ – στη λέξη «αναγνωρίζουμε» (ότι πρέπει να συζητούμε με τους Θεσμούς, ότι θα συμφωνείται ο τρόπος διάθεσης του πλεονάσματος, καθώς και η διαρκής αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου και η «απόλυτη δέσμευση να παραμείνουμε συμμορφωμένοι».
Από κάτω δε υπήρχαν τρεις ξερές υπογραφές και όχι το περίφημο «ευπειθώς δικός σας» του κ. Τσακαλώτου!
Και όμως, το τι είχε γίνει τότε, δεν περιγράφεται!
Στις 12 Ιουνίου 2014 η «Αυγή» έκανε την… μεγάλη αποκάλυψη της επιστολής από την… ιστοσελίδα του ΔΝΤ (και ενώ αναφερόταν πως η δημοσιοποίησή της γινόταν με την άδεια της ελληνικής κυβέρνησης – και όχι όπως γίνεται τώρα που όλα κρατούνται μυστικά έως ότου διαρρεύσουν στον ξένο Τύπο).
Η επιστολή Σαμαρά είχε σταλεί στις 15 Απριλίου, δημοσιεύθηκε στις 14 Μαΐου, η «Αυγή» την είχε ανακαλύψει τον… Ιούνιο και μετά προσπαθούσαν να πουν πως δεν επρόκειτο για μία, αλλά για… δύο επιστολές!
Όπως τότε είχα αναφέρει ως κυβερνητική εκπρόσωπος «θυμίζω σε όλους ότι ένα μέρος του πλεονάσματος πήγε στο κοινωνικό μέρισμα και οι εταίροι μας είχαν διαμαρτυρηθεί και εκφράσει φόβους ότι μπορεί να μην πιάσουμε τους στόχους και δεν ήθελαν να διαθέσουμε το κοινωνικό μέρισμα, αλλά να κρατήσουμε το ποσό ως "μαξιλαράκι", και ο πρωθυπουργός τους είπε ότι και σ' αυτήν την περίπτωση, όπως σε όλες, θα ακολουθήσουμε το πρόγραμμα. Θεωρούμε ότι η πολιτική μας είναι σωστή και αν γίνει κάτι, θα βρούμε τον τρόπο να το διορθώσουμε».
Επομένως, παρά το γεγονός ότι και τότε οι δανειστές είχαν εκφράσει τη διαφωνία τους, ουδείς τους ζήτησε συγγνώμη και ουδείς δέχθηκε συγκεκριμένα μέτρα περικοπής συντάξεων.
Αλλά τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε κατά μέτωπο επίθεση, λέγοντας ότι «την ώρα που στο εσωτερικό της χώρας η κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα και μνημόνια, προς την τρόικα εμφανιζόταν έτοιμη να υπογράψει νέα» - ενώ τώρα, οι ίδιοι έσπευσαν να υπογράψουν συγκεκριμένα νέα μέτρα!
Εκείνη την περίοδο μάλιστα, στις 10 Ιουνίου 2014, στην έκθεσή του το ΔΝΤ διαπίστωνε σταθεροποίηση και σταδιακή επανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, σημειώνοντας απλώς «μια σειρά από προκλήσεις που πρέπει να ξεπεραστούν». Η έκθεση είχε υιοθετηθεί στις 20 Μαΐου, δηλαδή μετά τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος.
Στην ίδια συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΔΝΤ είχε εγκριθεί και η εκταμίευση 3,41 δις ευρώ προς την Ελλάδα. Και η εκταμίευση συνοδευόταν από τις ακόλουθες παρατηρήσεις του ΔΝΤ, που αναφερόταν σε «καλούς οιωνούς»: Το πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο της χώρας και το πρωτογενές πλεόνασμα, η βελτίωση της ψυχολογίας των επενδυτών, η ετοιμότητα της οικονομίας για ανάκαμψη το 2014, μετά από έξι χρόνια βαθιάς ύφεσης.
Μπορεί σήμερα η κυβέρνηση να επιδείξει καμιά τέτοια έκθεση ή καμιά τέτοια εκταμίευση εκ μέρους του ΔΝΤ;
Ακόμη και τα προβλήματα («προκλήσεις», όπως αναφέρονταν) που σημειώνονταν, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τα σημερινά – και οπωσδήποτε καμιά σχέση με αυτά που έχουν οδηγήσει στα μέτρα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ των τελευταίων δύο χρόνων.
Το ΔΝΤ μιλούσε τότε για ανάγκη για λήψη πρόσθετων μέτρων ύψους 5,7 δις ευρώ, προκειμένου να κλείσει το «δημοσιονομικό κενό» της διετίας 2015-2016, καθώς οι προκαταρκτικές εκτιμήσεις καταδείκνυαν δημοσιονομικό κενό, αθροιστικά για την τετραετία 2014 -2017 ύψους 7,7 δις ευρώ.
Έχουν καμιά σχέση με τα μέτρα που λαμβάνονται τώρα;
Το ΔΝΤ μιλούσε τότε για επέκταση της έκτακτης εισφοράς ως το 2016. Με τον ΣΥΡΙΖΑ όμως επεκτάθηκε στο… αιώνιο μέλλον!
Όσον αφορά στο χρέος, το ΔΝΤ τότε απλώς έκανε αναφορά στη δέσμευση των Ευρωπαίων και δεν έθετε κανένα επιτακτικό αίτημα – αντίθετα, παρέμενε στο πρόγραμμα και έδινε και λεφτά!
Αλλά και τότε το ΔΝΤ έθετε θέματα ελέγχου των δαπανών για μισθούς, συντάξεις και επιδόματα στο Δημόσιο, για άρση των περιορισμών στις ομαδικές απολύσεις και για «εξέταση» περικοπών σε «υψηλές συντάξεις».
Αλλά δεν είχε φύγει – και, όπως είπαμε, έδινε ακόμη λεφτά!
Σημείωνε μάλιστα ότι «η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι στην αρχή ενός ενάρετου κύκλου, κάτι που αντανακλά πάνω απ' όλα την αποφασιστικότητα που επέδειξε η κυβέρνηση, η οποία έβγαλε, προς το παρόν, από το τραπέζι τον κίνδυνο της εξόδου από την ευρωζώνη».
Και υπογράμμιζε ότι το ελληνικό πρόγραμμα ήταν «επαρκώς χρηματοδοτημένο» για τους επόμενους 12 μήνες, δηλαδή μέχρι το Μάιο του 2015 – οπότε βρήκαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ένα ωραίο μαξιλάρι για να κάνουν τους βαρουφάκειους λεονταρισμούς τους!
Και πώς είχε σχολιάσει τότε ο κ. Τσακαλώτος την έκθεση αξιολόγησης του ΔΝΤ; Μα ότι… «αναδεικνύει τα όρια των επικοινωνιακών χειρισμών της κυβέρνησης, όπως ο χτεσινός ανασχηματισμός, ενόψει των επικείμενων εκλογών»!
Και ότι «οι επισημάνσεις των πιστωτών και οι όποιες διαφωνίες τους με την κυβέρνηση αφορούν τη δοσολογία των μέτρων αλλά όχι τη συνταγή».
«Θυμίζουν, έτσι», κατέληγε, «καθημερινές ενδοοικογενειακές τριβές, όπου ο πατέρας επαινεί μεν το παιδί για την πρόοδο που έχει πετύχει αλλά τονίζει και τους κινδύνους και τους (εκλογικούς) πειρασμούς μπροστά στον κοινό στόχο. Και αυτός ο στόχος δεν είναι άλλος από το να καθιερωθεί το Μνημόνιο ως καθεστώς στην ελληνική κοινωνία».
Δηλαδή, ο κ. Τσακαλώτος κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση, ενώ ο ίδιος μετά υπέγραψε άλλα δύο μνημόνια!
Θυμίζω επίσης ότι το κοινωνικό μέρισμα της τότε κυβέρνησης είχε κριτήρια.
Οι δικαιούχοι έλαβαν από 647 ευρώ και τα χρήματα διανεμήθηκαν ως εξής:
Το 47,9% ήσαν άγαμοι, σε χηρεία ή διαζευγμένοι.
Το 35,6% ήσαν έγγαμοι με έως δύο τέκνα.
Το 4,5% ήσαν πολύτεκνοι.
Το 9,7% ήσαν μονογονεϊκές οικογένειες.
Το 4,6% ήσαν οικογένειες με κάποιο μέλος με αναπηρία.
Επιπλέον, μέρος του κοινωνικού μερίσματος είχε δοθεί σε μακροχρόνια ανέργους, 35 εκ ευρώ ως εφάπαξ χρηματική ενίσχυση σε 75.428 στρατιωτικούς και μέλη των σωμάτων ασφαλείας, 20 εκ. ευρώ στην ενίσχυση υποδομών για τους άστεγους και 20 εκ. ευρώ για την ενίσχυση των ανασφάλιστων – τότε είχα ασφαλιστεί οι ανασφάλιστοι, παρά το γεγονός ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιμένουν ότι έγινε επί των ημερών τους.
Επιπλέον, το ποσό δεν ήταν ίδιο για όλους, καθώς προσδιορίστηκε στα 500 ευρώ ανά άτομο, το οποίο αυξανόταν σε 833 ευρώ για οικογένεια με δύο παιδιά. Και δικαιούχοι ήσαν όσα νοικοκυριά είχαν ετήσιο εισόδημα (φορολογική δήλωση 2013) έως 6.000 ευρώ και ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας έως 125.000 ευρώ για τον άγαμο ή 250.000 για δύο ή περισσότερα ενήλικα μέλη του νοικοκυριού.
Δηλαδή, για μία τετραμελή οικογένεια, το όριο οριζόταν στις 10.000 ευρώ.
Ειδικά, για τους μακροχρόνια άνεργους, που ήταν εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ, το Μάρτιο του 2014, ο ορισμός του εισοδήματος αναφοράς προέκυπτε, όταν τα εισοδήματα του μακροχρόνια ανέργου από μισθούς και ημερομίσθια, μηδενίζονταν.
Δηλαδή, δικαιούχοι του κοινωνικού μερίσματος της «επαράτου» ήσαν χαμηλόμισθοι, χαμηλοσυνταξιούχοι, εγγεγραμμένοι μακροχρόνιοι και επιδοτούμενοι άνεργοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, των οποίων είχε διακοπεί η επαγγελματική δραστηριότητα (σχετικά στοιχεία για τη διακοπή της επαγγελματικής δραστηριότητας είχαν ζητηθεί από τον ΟΑΕΕ) και ΑμεΑ.
Δηλαδή – και για να τελειώνουμε – τότε κάποιοι είχαν καθίσει και είχαν δουλέψει – σε αντίθεση με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που και ανίκανοι είναι και δεν κάθονται να δουλέψουν…


πηγη elzoni